Zgodność z poleceniem na maturze dwujęzycznej – tabele A, B i C krok po kroku

Sześć elementów treści, cztery elementy formy i tabela przeliczeniowa. Wyjaśniamy, jak powstaje ocena 0–5 za zgodność z poleceniem na maturze dwujęzycznej i dlaczego komplet nie wybacza ani jednego powierzchownego elementu.

· aktualizacja:

Za treść można zebrać 12 punktów cząstkowych. Za formę — kolejne 4. A w oficjalnym wyniku za zgodność z poleceniem pojawia się liczba od 0 do 5.

To nie błąd w dodawaniu. Zgodność na maturze dwujęzycznej powstaje w trzech krokach:

  1. egzaminator ocenia sześć elementów treści,
  2. osobno sprawdza cztery elementy formy,
  3. oba wyniki krzyżuje w tabeli C.

Zobaczmy każde przejście bez skrótów.

Krok 1: sześć elementów treści na skali 2–1–0

1. Wstęp

Wymaganie zależy od formy:

Forma 2 punkty Typowa przyczyna 1 punktu 0 punktów
Rozprawka jasna teza zgodna z tematem i argumentacją teza nie zapowiada struktury albo nie jest w pełni zgodna z rozwinięciem brak tezy, teza niejasna lub niezgodna z tematem
Artykuł wprowadzenie zgodne z tematem, ciekawe i zachęcające poprawne, ale schematyczne albo typowe dla innej formy brak wprowadzenia, wstęp niejasny lub nie na temat
List formalny wstęp zgodny z tematem i wskazujący cel pisania cel nie jest jasny albo wstęp nie odpowiada treści listu brak wstępu, wstęp niekomunikatywny lub nie na temat

Rozprawka ma dodatkowy warunek: teza musi powiedzieć czytelnikowi, czy autor zajmuje stanowisko, czy będzie rozważał zalety i wady. Samo pytanie Is it a good idea? nie wystarczy. Więcej przykładów znajdziesz w tekście o tezie na maturze dwujęzycznej.

2–4. Trzy elementy tematu

To największa różnica wobec poziomu rozszerzonego: na dwujęzycznej w poleceniu są trzy elementy, a każdy jest oceniany oddzielnie.

Punkty Jakość realizacji
2 wieloaspektowa i/lub pogłębiona, np. wsparta przykładem albo szczegółowym wyjaśnieniem
1 powierzchowna: lista myśli bez uzasadnienia lub 1–2 aspekty omówione niezbyt szczegółowo
0 brak realizacji, wypowiedź tylko dotyka tematu, jest niekomunikatywna albo dotyczy czegoś innego

Rozważ temat z informatora o turystycznych lotach w kosmos. Polecenie wymaga odniesienia do rozwoju nauki, finansów i bezpieczeństwa.

  • Space tourism may help science. — to jedynie stwierdzenie, bez odpowiedzi „jak?” i „dlaczego?”.
  • Wyjaśnienie, że większa liczba pasażerów tworzy większą próbę do badań nad wpływem nieważkości, rozwija zależność i pokazuje konsekwencję — to realizacja pogłębiona.

Trzy argumenty w akapicie nie gwarantują 2 punktów. Jeden dobrze poprowadzony argument może być więcej wart niż lista pięciu haseł.

5. Podsumowanie

Na 2 punkty zakończenie musi być zgodne z tematem i z treścią rozwinięcia. Jeśli powtarza myśl ze wstępu, powinno robić to innymi słowami.

Jeden punkt oznacza m.in. zakończenie schematyczne, nie w pełni zgodne z rozwinięciem albo praktycznie powtarzające wstęp. Brak zakończenia, podsumowanie niekomunikatywne lub niezgodne z tematem daje 0.

To ważne: zgodność zakończenia ocenia się względem tego, co rzeczywiście znalazło się w rozwinięciu, a nie względem pierwotnego planu autora.

6. Fragmenty odbiegające od tematu

Punkty Kiedy
2 brak fragmentów odbiegających od tematu i nie na temat
1 jeden dłuższy lub nieliczne krótkie fragmenty odbiegające od tematu
0 praca nie spełnia nawet warunków na 1 punkt

Dłuższy niekomunikatywny fragment jest traktowany jako odbiegający od tematu. Ten sam akapit może więc obniżyć jednocześnie zgodność oraz spójność i logikę.

Krok 2: cztery elementy formy na skali 1–0

Element Warunek na 1 punkt
Element charakterystyczny R: teza we wstępie • A: tytuł • L: odpowiedni zwrot rozpoczynający i kończący
Kompozycja wszystkie części mają funkcjonalnie uzasadnione proporcje
Segmentacja tekst jest uporządkowany, a akapity odpowiadają jego logice
Długość tekst ma 270–390 wyrazów

Najważniejszy dopisek pod tabelą brzmi: jedna usterka wystarcza do zera w danym podkryterium.

Brak tytułu w artykule oznacza 0 za element charakterystyczny. Nieproporcjonalnie długi wstęp może wyzerować kompozycję. Losowo wydzielony jednozdaniowy akapit może odebrać punkt za segmentację. Praca na 269 wyrazów nie dostanie punktu za długość — choć nadal będzie oceniona we wszystkich kryteriach, bo próg odcinający pozostałe oceny leży niżej, na 240.

Krok 3: tabela C zamienia dwa wyniki w jedną ocenę

Elementy treści Forma: 4 Forma: 3–2 Forma: 1–0
12 5 pkt 4 pkt 3 pkt
11–10 4 pkt 3 pkt 3 pkt
9–8 3 pkt 2 pkt 2 pkt
7–6 2 pkt 2 pkt 1 pkt
5–4 2 pkt 1 pkt 1 pkt
3–2 1 pkt 0 pkt 0 pkt
1–0 0 pkt 0 pkt 0 pkt

Co wynika z tabeli

Komplet nie ma marginesu. Żeby dostać 5 punktów, potrzebujesz 12/12 za treść i 4/4 za formę.

Dobra forma nie naprawia słabej treści. Siedem punktów za treść daje najwyżej 2 punkty za zgodność, nawet przy idealnej formie.

Treść może częściowo osłonić braki formy. Komplet za treść oraz tylko 1 punkt za formę nadal dają 3 punkty za zgodność. Nie oznacza to jednak, że formę można ignorować — trzy stracone punkty formy zabierają dwa punkty z końcowej oceny.

Trzeci element zwiększa ryzyko. Na rozszerzeniu są dwa elementy tematu; tutaj każdy dodatkowy brak głębi może obniżyć pulę treści o kolejny punkt.

Trzy przykładowe przeliczenia

Praca A: komplet 5/5

  • wstęp: 2,
  • trzy elementy tematu: 2 + 2 + 2,
  • podsumowanie: 2,
  • brak dygresji: 2,
  • treść: 12/12,
  • forma: 4/4.

Tabela C: 5 punktów.

Tak oceniono przykładową rozprawkę o lotach kosmicznych i artykuł o rekonstrukcji historycznej z informatora.

Praca B: jeden element powierzchowny

  • wszystkie elementy poza drugim elementem tematu: pełne,
  • drugi element tematu: 1,
  • treść: 11/12,
  • forma: 4/4.

Tabela C: 4 punkty. Jedno płytkie omówienie zamyka drogę do kompletu.

Praca C: dużo treści, słaba forma

  • treść: 10/12,
  • forma: 1/4 — jest tytuł, ale kompozycja, segmentacja i długość nie spełniają warunków.

Tabela C: 3 punkty. To nadal więcej niż można by intuicyjnie oczekiwać, lecz trzy usterki formy obniżają wynik mimo dobrej realizacji tematu.

Reguły rozstrzygające nietypowe przypadki

  1. Ten sam fragment nie może jednocześnie realizować elementu tematu i pełnić funkcji wstępu albo zakończenia.
  2. Jeśli kluczowe słowo jest konsekwentnie używane niewłaściwie, ale argumenty pasują do tematu, realizacja danego fragmentu może otrzymać najwyżej 1 punkt.
  3. Argument sprzeczny z tezą może pojawić się w rozprawce z opinią, jeśli autor jasno przedstawia cudzy pogląd po to, by się do niego odnieść.
  4. Wypowiedź bez rozwinięcia otrzymuje 0 punktów we wszystkich kryteriach.
  5. Wynik 0 za zgodność zeruje pozostałe kryteria; wynik 1 ogranicza każde z nich do maksymalnie 1 punktu.

Plan, który odpowiada tabeli

Najbezpieczniejszy szkic powstaje bezpośrednio z sześciu elementów treści:

  1. wstęp właściwy dla formy,
  2. pierwszy element — twierdzenie, wyjaśnienie, przykład lub konsekwencja,
  3. drugi element — ten sam poziom pogłębienia,
  4. trzeci element — bez skracania go tylko dlatego, że kończy się czas,
  5. zakończenie wynikające z rozwinięcia,
  6. kontrola dygresji i zgodności z tematem.

Potem osobna kontrola czterech elementów formy. Taki plan zajmuje kilka minut, ale odpowiada dokładnie temu, jak egzaminator czyta pracę.

Classovo pokazuje osobno wszystkie elementy treści i formy, a następnie przelicza je według tabeli C. Dzięki temu informacja zwrotna nie kończy się na „3/5”, lecz wskazuje, który fragment wymaga pogłębienia.

Tabele A, B i C oraz zasady dodatkowe pochodzą z Informatora o egzaminie maturalnym z języka angielskiego od roku szkolnego 2024/2025, opracowanego przez Centralną Komisję Egzaminacyjną.